De Cavarunners lopen de Stramilano in Milaan!

We pleiten schuldig, we geven het toe… naast onze passie voor lopen, houden wij ook van Cava! Vele loopprestaties worden beklonken met Cava, verjaardagen vieren we met Cava, zelfs baby’s worden op de wereld gezet met … jawel Cava! 


 
Er wordt af en toe aan getwijfeld, toch ligt onze focus steeds op het lopen! En lopen betekent: grenzen verleggen. Dit namen wij nogal letterlijk! ‘Waarom lopen niet combineren met shoppen of cultuur’, opperde Saskia en gezien we haar in alles gehoorzamen vertrokken we naar Milaan! 
 
Vrijdag 21 maart was het zover: het trainingsschema was afgetikt, ons Cavarunners truitje geleverd, de supportersvlag gedrukt en dankzij de goede zorgen van coach Sas konden we zorgeloos vertrekken! Zorgeloos? Tis te zeggen: de ene vertrok wat vroeger, de andere wat later, Elisabeth bijna niet, of tenzij via Genève en na een korte nacht. 


 
Maar aangekomen in Hotel Berna aan Centrale viel alles in z’n plooi! We stapten de fiets op en de gids leerde ons de mooiste plekjes kennen. Daarna gingen sommigen shoppen en kwamen afgepeigerd terug, anderen trokken de stad in op zoek naar nog meer schoons… én gelato natuurlijk. En Patrick, die ging ondertussen onze rugnummers halen, iemand moet het doen! 
 
Maar een ding stond vast: s ‘avonds konden we in ons hotel steeds rekenen op het warme onthaal van Max! 10 schotels anti-pasti op den toog, den Aperol uitgeschonken en nadat Katrien hem haar kamernummer had gegeven, kreeg zij de beste cocktail!
 
Maar zondag was het dan eindelijk zover… Stramilano we waren er klaar voor! Stevig ontbijt achter de kiezen, opwarmingsoefeningen in de benen, de zon van de partij en verschillende bella donnas uit Napels die met Rony mee wilden lopen. Kortom, alles zat goed! Nadat we met onze trouwste supportsters Veerle en Greet de checkpoints hadden afgetoetst waren we samen met 8500 andere mannen en vrouwen klaar om te vertrekken.
Mooi parcours, langs verschillende bezienswaardigheden maar ook soms met wat lange stukken en véél te weinig water. Maar na 21,1 km druppelden zowel onze Junior als onze jonge 50 plussers een voor een binnen. De warmte was voor sommigen verrassend, voor anderen was het dan weer een doordeweekse training als aanloop voor hun marathon. Over één iets waren we het allen eens: de sfeer was super en we genoten met volle teugen! 
 
Maar zoals steeds… aan alle mooie liedjes komt een eind…En zo kwamen we stilletjes aan bij het laatste ‘avondmaal’ met al dan niet geliefde risotto, pasta vongole of een Italiaanse escalope die heel je bord vulde, maar steeds met een heerlijke gelato als afsluiter. 
 
En toen was het zover, het afscheid was een feit, alle vrouwen douchten nog snel bij Dimi… en weg waren we… of dat dachten we, alweer met vertraging maar gelukkig ook met Patrik, hij bestond volgens Brussels Airlines dan toch. 



 
Het werd alweer een korte nacht, maar we hadden gelopen, gelachen, gezeverd en genoten… ze pakken het ons niet meer af… Stramilano je was fantastisch!
 
Cordiali saluti!
 
Elisabeth voor de Cavarunners